Metody laserowej korekcji wad refrakcji

 5. LASEK

Metoda LASEK (Laser Assisted Sub-Epithelial Keratectomy /laser subephithelial keratomileusis) została po raz pierwszy opisana w 1998 roku przez Włocha dr M. Camellin.

Aktualnie metoda ta wskazana jest w przypadkach zbyt cienkiej rogówki lub w przypadku gdy metoda LASIK jest niewskazana. Podstawową różnicą odróżniającą metody LASEK od LASIK jest wytworzenie bardzo cienkiego płatka grubości 60 – 90 μm, obejmującego wyłącznie nabłonek rogówki. Metodę LASEK wykorzystuje się do korekcji krótkowzroczności do -7,0 Dpt lub dalekowzroczności do + 6,0 Dpt z / lub bez astygmatyzmu. Metoda ta pozwala na zachowanie nabłonka rogówki, co korzystnie wpływa na proces gojenia.

W metodzie LASEK chirurg zaznacza najpierw miejsce specjalnym narzędziem tzw. trepanem, a następnie aplikuje się roztwór alkoholu, który umożliwia zmiękczenie i odsunięcie na czas działania lasera, powierzchownej warstwy nabłonka rogówki. Następnie za pomocą lasera ekscimerowego wykonuje się fotoablację rogówki. Na koniec zabiegu precyzyjnie układa się płatek rogówki w pozycji pierwotnej i zakłada się na 4 -7 dni soczewkę kontaktową. Zabieg jest niebolesny i wykonuje się go w znieczuleniu kropelkowym. Po zabiegu przez kilka kolejnych dni mogą pojawić się dolegliwości bólowe.

Ostrość widzenia po LASEKu poprawia się stopniowo. Prawidłowe widzenie pojawia się zwykle po około 2-4 tygodniach.