Wady wzroku

OKO NORMOWZROCZNE – układ optyczny oka ogniskuje równoległą wiązkę promieni na siatkówce bez użycia akomodacji.

Wada refrakcji to taki stan oka, w którym nie dochodzi do zogniskowania promieni świetlnych w odpowiednim punkcie na siatkówce.

Wady refrakcji:

KRÓTKOWZROCZNOŚĆ – MYOPIA powstaje gdy równoległe promienie świetlne ogniskowane są przed siatkówką.

• OSIOWA gdy oś przednio-tylna gałki ocznej jest zbyt długa w stosunku do mocy łamiącej układu optycznego oka. Występuje najczęściej i jest związana ze wzrostem długości gałki ocznej u dzieci i młodzieży
• REFRAKCYJNA – soczewkowa ( spowodowana zbyt kulistą soczewką: wrodzona lub np. w zaćmie) oraz rogówkowa (zbyt kulista rogówka np. w stożku rogówki lub w wadach wrodzonych rogówki)
• W zależności od mocy szkieł krótkowzroczność dzielimy na: niską (do -2,5 Dsph); średnią (od -2,5 do -6,0 Dsph) i wysoką (powyżej -6,0 Dsph)

Wczesne objawy pojawiania się krótkowzroczności występują przy obserwacji przedmiotów dalekich w gorszych warunkach oświetlenia (kiedy znacznie zmniejsza się głębia ostrości), mogą polegać na odruchowym zbliżaniu się do obserwowanych obiektów (np. do telewizora) i częstym mrużeniu oczu dla uzyskania lepszej ostrości.

NADWZROCZNOŚĆ – HYPERMETROPIA powstaje gdy równoległe promienie świetlne ogniskowane są za siatkówką.

• OSIOWA gdy oś przednio-tylna gałki ocznej jest zbyt krótka w stosunku do mocy łamiącej układu optycznego oka.
• REFRAKCYJNA – soczewkowa (spowodowana zbyt płaską soczewką) oraz rogówkowa (zbyt płaska rogówka)
• W zależności od mocy szkieł nadwzroczność dzielimy na: niską (do +2,5 Dsph); średnią (od +2,5 do +6,0 Dsph) i wysoką (powyżej +6,0 Dsph)

Osoby z nadwzrocznością mogą mieć różne dolegliwości, związane ze zmęczeniem układu wzrokowego, w tym bóle oczu i głowy, znaczne zaburzenia koncentracji, problemy z długim czytaniem. W sposób najbardziej widoczny ukryta nadwzroczność może manifestować się zezem akomodacyjnym. Wśród charakterystycznych objawów u dzieci można wymienić unikanie pracy z bliska (niechęć do czytania) .

NIEZBORNOŚĆ – ASTYGMATYZM  to taki stan układu optycznego oka, który przy obserwacji punktu powoduje powstanie na siatkówce obrazu niepunktowego.

Spowodowane jest to tym, że układ optyczny oka najsilniej załamuje promienie w jednym południku, a w drugim, prostopadłym, najsłabiej (południki główne). Wszystkie inne południki maja pośrednią moc łamiącą.

Niezborność fizjologiczna - niewielkiego stopnia (do 0,5 D), silniej załamuje południk pionowy, bez znaczenia dla funkcji oka, występuje u większości ludzi. Spowodowana jest nieregularną budową rogówki.

• Astygmatyzm regularny występuje gdy główne południki łamiące są do siebie prostopadłe.
• Astygmatyzm nieregularny spowodowany jest nierównomierną powierzchnią rogówki np. po urazach. Niemożliwy do wyrównania okularami czy soczewkami kontaktowymi.

Częstość występowania istotnych powikłań po laserowej korekcji wzroku wynosi poniżej 1%.

STARCZOWZROCZNOŚĆ (PRESBYOPIA)

Zdolność zmiany mocy oka przy obserwacji na różne odległości zawdzięczamy elastyczności soczewki wewnątrzgałkowej. W miarę upływu lat stopniowo postępuje usztywnienie struktury soczewki, a co za tym idzie zmniejsza się z czasem jej zdolność do dużej zmiany mocy. Zdolność dobrego widzenia do bliży ulega stopniowemu zmniejszaniu. Sprawia to początkowo trudności w dłuższej obserwacji przedmiotów bliskich, a w dalszym okresie praktycznie uniemożliwia czytanie drobnego druku. Tak więc starczowzroczność jest to proces fizjologiczny polegający na utracie zdolności akomodacji oka w późniejszych latach życia. Stopniowo oddala się tzw. punkt bliży wzrokowej, co objawia się coraz to dalszym odsuwaniem od oczu czytanego tekstu.